Safe Place (solo show), MCSW Elektrownia, Radom, 29.11.2024 – 19.01.2025
curator: Paweł Witkowski
Punktem wyjścia wystawy jest seria obrazów oraz obiekty, których bohaterami są kryptydy, istoty nierozpoznane (jeszcze?) przez naukę akademicką, na wpół legendarne stworzenia, mające grono wiernych oraz poszukiwaczy. Słynna Wielka Stopa i potwór z Loch Ness istnieją w wyobraźni zbiorowej – są obecne, choć efemeryczne i nieuchwytne. Funkcjonują poprzez obraz: znane i eksploatowane przez popkulturę stają się na tyle zakorzenione w świecie, że niemalże w nim obecne.
Funkcjonują poprzez obraz: znane i eksploatowane przez popkulturę stają się na tyle zakorzenione w świecie, że niemalże w nim obecne. Fenomen kryptozoologii popchnął mnie w kierunku dalszych rozważań o sile wizerunku, znaczeniu obrazu i jego mocy konstytuowania bytów. Poszukiwanie odpowiedzi w alternatywnych, dalekich od racjonalnej nauki propozycjach wizji rzeczywistości, zdaje się naturalną ucieczką od niepewnego świata po pandemii, czającej się za rogiem wojny i kryzysu klimatycznego. Katastrofę, za którą odpowiada nasz cywilizacyjny pęd oparty o nowoczesną naukę, pokonać może już chyba tylko coś, co leży na przeciwnym jej biegunie. Przynajmniej tak świat zdają się widzieć płaskoziemcy i poszukiwacze reptilian, ludzie spod znaku Ery Wodnika. Kryptydy to też fascynacja, ale i strach przed obcym, właściwa ludzkości chęć podboju i zawłaszczania, przyrodzone nam pragnienie posiadania i katalogowania. Obecna najliczniej w serii postać hominida – Wielkiej Stopy, Sasquatcha czy yeti to także figura przodka, praojca i pramatki ludzkości.
Trudno mieć wątpliwości, że u podłoża obecnych kryzysów – od katastrofy klimatycznej po konflikty zbrojne – leży sama forma naszej kultury; cywilizacja oparta na potrzebie nieustannego rozwoju i szeroko pojętej kolonizacji. Szukając bezpiecznego miejsca w czasie, możemy cofać się o kolejne stulecia, ale zawsze okaże się, że nasza kultura funkcjonuje podobnie: doświadczamy nierówności, wyzysku i przemocy. Idąc tą drogą, cofamy się do czasu sprzed wymiany towarowej, idei posiadania, konieczności wytyczania terytorialnych granic. Praprzodkowie oraz bohaterowie legend i podań funkcjonują w innym paradygmacie
>>>>more on MCSW Elektrownia site
>>>>Finissage Video
Nazwa Bez Wystawy, Wystawa Bez nazwy, Krupa Art Foundation, Wrocław, 23.11.2024–1.06.2025
A Selection from the Collection of Sylwia and Piotr Krupa
Curators: Zuzia (9 years old), Ania (9 years old), Laura (7 years old), Hanna (7 years old), Marcelina (9 years old), Gracja (5 years old), Wiktoria (7 years old), Miah (9 years old), Klara (8 years old), Hania (6 years old), Julia (10 years old), Helena (9 years old), Pola (6 years old), Luna (9 years old), Marysia (10 years old), Lea (9 years old), Sara (8 years old), Mikołaj (9 years old), Tytus (9 years old), Julia (9 years old)
Academic Supervision: Natalia Barczyńska, Monika Łuszpak-Skiba, Małgorzata Rzerzycha-Myśliwy
Coordination: Monika Łuszpak-Skiba
Educational Project: Daria Miechurska, Igor Patryas
Production: Aleksandra Helle, Agnieszka Marcinowska
Promotion: Magdalena Basak
Set Design and Graphic Designs: Magdalena Jaskułowska
Photo and Video Documentation: Alicja Kielan
Partner: Jaskółka – Independent Primary School
Artists: Billie Clarken, Tony Cragg, Tadeusz Dominik, Grzegorz Drozd, Martina Drozd-Smutna, Agata Ingarden, Karolina Jabłońska, Edward Krasiński, Kornel Leśniak, Marie Lukáčová, Jarosław Modzelewski, Małgorzata Mirga-Tas, Karol Palczak, Włodzimierz Pawlak, Teresa Pągowska, Cyryl Polaczek, Michał Puszczyński, Filip Rybkowski, Wilhelm Sasnal, Monika Sosnowska, Łukasz Stokłosa, Jan Tarasin, Tomasz Tatarczyk, Andy Warhol, Rafał Wilk, Ryszard Winiarski, Marcin Zawicki
The second presentation of Sylwia and Piotr Krupa’s collection has been curated by students aged 6–12 from the Jaskółka Private Primary School in Wrocław, who stepped into the role of curators with guidance from the Krupa Art Foundation team. The thematic focus of the exhibition – memory and space – was developed by the curatorial team using the mind map method. We believe the way the children share their experience of art with the audience – particularly through the descriptions and alternative titles they have created for the featured works – offers a valuable reminder to adults: their personal interpretation of the exhibition is both meaningful and legitimate.
Primo!, Krupa Art Foundation, Wrocław, 6.10.2024 – 25.01.2025
curator: Magdalena Kreis
visual: Paweł Mildner
production: Michał Michałczak, Viktoriia Tofan
We invite you to the third edition of Primo!—a one-piece gallery and creative space for families. As the exhibition guides at KAF say, “it works for everyone, from zero to hero.” The simple language of descriptions and easy-to-follow tasks make this space accessible to all ages
Starting October 6, you can experience the work of Marcin Zawicki, who describes himself as a professional painter and an amateur sculptor. In this special case, the piece showcased in Primo! consists of two parts: a painting and a model that was originally a sketch for the artwork.
We’ll be observing magical seeds! These tiny elements, from which the entire universe is built, are painted by the artist in such a way that you’ll struggle to distinguish the image from reality.
At Primo!, creative questions await you—engage in family conversations, exchange ideas and associations. Then, move on to free-form activities inspired by Marcin Zawicki’s artwork. You’ll find a magnetic composition to arrange, as well as drawing templates to replicate motifs from the painting.
Primo! is located on the first floor of the Krupa Art Foundation (Rynek 27/28). Best of all, you don’t need to buy a gallery ticket to enjoy Primo!.
fot. Wojciech Chrubasik
>>>more
Local perceptions / 9th festiwal of painting, Geppart Gallery, Wrocław, 15.05 – 30.06.2024
curators: Łukasz Huculak, Anna Kołodziejczyk, Kamil Moskowczenko
artists: Karol Babicz, Bezimienny, Marta Borgosz, Krzysztof Gliszczyński, Jarosław Grulkowski, Łukasz Huculak, Joanna Kaucz, Anna Kołodziejczyk, Monika Kopczewska, Domingos Loureiro, Michał Marek, Jan Mioduszewski, Kamil Moskowczenko, Przemysław Pintal, Marlena Promna, Wojciech Pukocz, Luca Pulvirenti, Sonia Ruciak, Norman Smużniak, Hiraku Suzuki, Anna Szewczyk, Daniela Tagowska, Andrzej Tobis, Contantinos Velonis, Marcin Zawicki
Tytuł międzynarodowej wystawy, zaczerpnięty z terminologii prawniczej, odnosi się do spojrzenia na miejsca i przestrzeń w jakiej funkcjonują artyści jako niezależni i zewnętrzni obserwatorzy analizujący własny, lokalny wycinek rzeczywistości. W projekcie tym, ważne jest miejsce, które artysta świadomie wybiera by przyjrzeć się występującym w nim uwarunkowaniom oraz ich relacjom. Fraktalna struktura lokalności jako określenia przejawia się w spektrum tego co może być uznane za lokalne, miejscowe czy odróżniające.
Celem wystawy jest zestawienie różnorodnych metod analitycznego spojrzenia oraz wielu sposobów definiowania miejsca jako scenerii zjawisk lokalnych. Ważne tu jest zderzenie lokalnej perspektywy artystów wywodzących się z różnych ośrodków, w tym artystów związanych z polskimi Akademiami Sztuk Pięknych (Wrocław, Kraków, Warszawa, Gdańsk) oraz z Akademiami zagranicznymi (Grecja / Ateny, Włochy/Palermo, Węgry/Budapeszt, Japonia/ Tokio).
Myślę i czuję, Ośrodek Propagandy Sztuki / ASP w Łodzi, Łódź 13.05 – 16.06.2024
collective exhibition and confference
curators: Aleksandra Ignasiak, Tomasz Musiał
artists: Karol Babicz, Stanisław Baj, Paweł Baśnik, Beata Ewa Białecka, Tadeusz Boruta, Izabela Chamczyk, Tomasz Ciecierski, Joanna Cisek, Sławomir Elsner, Bartosz Kokosiński, Anna Kopeć – Gibas, Dorota Kozieradzka i Michał Szuszkiewicz, Aleksandra Gieraga, Piotr Kotlicki, Edyta Kowalewska, Marian Kuczma, Wojciech Leder, Dominik Lejman, Tomasz Milanowski, Magdalena Moskwa, Izabela Morzyszek, Tomasz Musiał, Anna Tomaszewska – Nelson, Maciej Olekszy, Bartłomiej Otocki, Łukasz Patelczyk, Bartłomiej Radosz, Józef Robakowski, Zbigniew Romańczuk, Michał Rybiński, Slow Painting Studio, Piotr Stachlewski, Witold Stelmachniewicz, Agula Swoboda, Grzegorz Sztwiertnia, Joanna Trzcińska, Marcin Zawicki.
Niewątpliwie stoimy na progu kolejnej rewolucji technologicznej. Jedni patrzą na AI niechętnie, obawiając się przejęcia świata sztuki przez maszyny, inni zaś traktują ją jako kolejne narzędzie pracy. Pamiętajmy jednak, że 150 lat temu wynalezienie fotografii zrewolucjonizowało medium malarstwa. Potencjał systemów AI jest ogromny, ale czy jest w stanie dokonać podobnego przełomu?Wystawa „Myślę i czuję” to ogólnopolska prezentacja malarstwa, umieszczona w kontekście sztucznej inteligencji, lecz także nieco w kontrze do niej. Skupia się na potencjale ludzkiego malarstwa – jego bogactwie tematów, technik i stylistyk, które nadają tej dziedzinie niemal nieograniczone możliwości. Mamy nadzieję, że dobór prac przyczyni się również do głębokiej refleksji na temat natury człowieka. Wystawa ukazuje jego złożoność oraz podkreśla rolę artysty w procesie twórczym, wraz z jego emocjami, inteligencją, intuicją, innowacyjnością oraz życiem duchowym. Jest także pełna trudnych do podrobienia śladów jego fizycznej obecności, stając się prawdziwym wyzwaniem artystycznym dla najnowszego wynalazku ludzkości.
Wystawa zrealizowana we współpracy z Narodowym Centrum Kultury
The Island of the Day Before, Nature Education Center of the Jagiellonian University, Kraków, 12.01 – 8.02.2024
curators: prof. Bartosz Płachno, prof. Łukasz Huculak, dr Paweł Baśnik
artists: Lena Achtelik, Paweł Baśnik, Rafał Borcz, Łukasz Huculak, Mikołaj Kowalski, Krzysztof Marchlak, Kamil Moskowczenko, Inside Job, Anna Kołodziejczyk, Kamil Kukla, Tomasz Kulka, Małgorzata Pawlak, Monika Polak, Wojciech Ireneusz Sobczyk, Łukasz Stokłosa, Sławomir Toman, Marcin Zawicki.
Rozległy horyzont, bezkresny błękit morza, lekkość obłoków, nieoswojony pejzaż i rzadkie endemity. Wysiłek pokonania morskich odmętów nagradza egzotyczna fauna i bogactwo flory. Wyspa zjawia się jako malarski motyw i symbol szczęścia u Watteau, jako miejsce niedzielnych przechadzek u Seurata, lecz także jako wyspa umarłych u Böcklina czy podbiegunowa Ultima Thule u Edwina Churcha.
Kolejna edycja projektu, w ramach którego w krakowskim Centrum Edukacji Przyrodniczej UJ obok naturaliów prezentowane są dzieła sztuki, nawiązuje do poznawczego imperatywu, który gnał Marco Polo, Benedykta Polaka czy Aleksandra Humboldta ku nieznanym lądom. Biorący udział w wystawie artyści związani z ASP we Wrocławiu, ASP i UP w Krakowie, ASP w Katowicach, UMCS w Lublinie i ASP w Gdańsku, wcielą się na chwilę w rolę towarzyszących wyprawom wielkich odkrywców malarzy i rytowników, którzy zobowiązani do tworzenia wizerunków napotkanych dziwów stawiali fundamenty nowożytnej dokumentacji naukowej. Podejmą próbę wizualnej rekonstrukcji geografii i topografii egzotycznych lądów oraz morfologii napotkanych tam okazów.
Tytuł wystawy przywołuje książkę Umberto Eco, w której rezonują liczne nawiązania do poprzedników, choćby „Podróży Guliwera” czy „Kandyda”. Jej fabuła, osadzona w rzeczywistości rywalizacji europejskich mocarstw o dostęp do nowych lądów i znajdujących się tam zasobów, podejmuje zagadnienie podróży, zarówno w czasie, jak i przestrzeni, w trakcie której rzeczywistość odsłania nieznane dotychczas aspekty.